woorden worden zinnen

Poëzie

Klik op de titel links voor het desbetreffende stuk.

Wellicht wordt iets in jou geraakt.

KRIJGER

 

Ik toon je mijn gezichten

twee kanten

ieder aan een zij

dat ene, ik wil het je eigenlijk niet tonen;

verscholen, deels, onder mijn hoge hoed,

achter mijn wapperende sjaal

mijn kwetsbaarheid en angst,

geboetseerd in mijn gelaat

ogen toegeknepen en ingetrokken neus

verhuld, de grimas van mijn mond

zo anders wat ik laat zien van buiten

in de beweging van mijn manen

en de fierheid van mijn tooi

sta ik tevree na gedane zaken

voor de stille getuigen van mijn daden

zo wil ik herinnerd worden

juich toe de krijger in mij

geef mij voeten en een voetstuk

geef mij benen en een lijf

laat mij voor je draven en strijden

 jouw overwinning is nabij

ik zwaai, buig en kneed mijn lijf in duizend bochten

verhul wat ik in mij draag

dat deel dat mij slechts feilbaar maakt

geef je over aan mijn kracht

en wij strijden samen verder

nood en kreet verdrongen

wij slaan ons er doorheen

als wij rusten na de strijd

drinken wij de tranen

   van jouw verbaasde kwetsbaarheid

                                                                                    die pas kon geloven dat overwinnen mogelijk was

                                                                                     nadat angst uit zijn rol van raadgever werd gebracht

 

OMDAT HET KAN

Overstemd door de wind
leeft zij
haar verhaal
onverstoorbaar als de tor
die steeds omver wordt geblazen, overeind
krabbelt en doorloopt

haar stem bereikt hem die

geleerd heeft diep te luisteren
onder het blazen en razen van de wind

als hij zijn blik opent, ziet
hij haar
vastbesloten te groeien in een omgeving
die niet de hare is

toch gedijt zij
bevrijdt zij de aannames
dat dit onbestaanbaar is
in de open ruimte
staat zij
in de open ruimte
is zij

onzichtbaar
verbonden met hen
die haar zullen volgen
omdat zij bewijst
dat het kan

ORIGAMI

geduld gevuld met mijn gedachten

ik vul je met woorden

van hetgeen mij bezwaart

wat mij vertraagt

ik vul je met zinnen over vastgehouden dingen

over wat mij vergiftigt en vervuilt

langzaam vouw ik jou

vouw over vouw over vouw

vouw ik jou tot de zuivere vorm die er wil zijn

vouw over vouw vouw ik jou tot het zuivere wezen

mijn origami 

ik laat je los op de stroming van de rivier

met mijn gedachten die zoveel ontkrachtten vertrek jij van hier

neem met je mee alle woorden van gewicht

waaronder mijn blijheid is gezwicht

met ingehouden benen en tenen

laat los

die lange sliert van woorden

die

in jouw kielzog zwiert

tot dansende letters losgekomen uit hun verband

losgeweekt van mijn verstand

ik zie hen rekken en strekken

tot ze vertrekken

 in de grote stroming waarop jij je laat gaan

als de regen jou naspoelt

schudt je jouw huid

strek je jouw benen

dansen jouw tenen

zwiepend spuwen jouw vleugels zwarte tranen

in de lucht schreeuw je het uit

je won de strijd der Titanen

in de lucht adem ik diep

in de omhelzing van jouw ranke hals

vlieg ik mee op jouw vrije rug

VRIJPLAATS

de wereld draait door

zonder om te zien

in mijn droom neem ik je mee

met open hart

verlangend naar nieuwe kansen

wil je mij volgen

naar een vrijplaats zonder oordeel?

daar waar het tij wil keren

naar een vrijplaats zonder oordeel

wil je mij volgen

verlangend naar nieuwe kansen

met open hart

in mijn droom neem ik je mee

zonder om te zien

de wereld draait door